دست نوشته های یک مهاجر جهان سومی

بی شک چشم هایت مهم ترین حرف برای پایان تمام غم هایم است..

منو به حال خودم بزار این مَردو منو تمام پَلَشتیِ این دَردو که قدِ تمام کرم های عالم دوستت دارم... که قدِ تمامی دوش ها می بارم. پ.ن: این شعر زیبا رو شاهین برای مادرش سروده که بسیار سوزناک و زیباست, نام کار هم نینوش هستش واقعا این شعر حال و هوای این روزهای منو داره... مادرم قد تمام کرم های عالم دوستت دارم.. پ.ن2: شاعر ابتدا با عصبانیت شروع میکنه چون به شدت مورد هجوم افراد قرار میگیره و میگه منو به حال خودم بزارید شمایی که منو زشت و بد می بینید بعد رو به مادرش میگه دنیای من زشته ولی به اندازه ی تمام زشتی هایی که تو دنیای من وجود داره تورو دوست دارم و در ادامه اوج اشک ها و ناراحتی اش رو نشون میده.

نوروز 95 مبارک... همین!

وقتی از نلسون ماندلا سوال شد ک چطور زندان رو تحمل کردند گفت. وقتی نگهبان از دریچه به سلول من نگاه میکرد بدبختی و فلاکت رو میدید ولی من روشنایی و امید رو . پا نوشت: نمایی از اتاق من به بیرون   😛😉👣

بتمن خطاب به جوکر: تو یه آشغالی که به خاطر پول آدم میکشی جوکر: مثل اونا حرف نزن. تو با اونا فرق داری.. حتی اگه دوست داشته باشی مثل اونا باشی... از نظر اونا تو فقط یه خل و چلی.. مثل من.. الان بهت احتیاج دارن... وقتی که دیگه بهت نیاز نداشته باشن مثل یه جذامی تورو طرد میکنن... می دونی، اخلاقیات اونا و قواعدشون، یه شوخی بی مزه است... با اولین نشانه ای از مشکل، اونارو فراموش میکنن... اونا فقط تا جایی خوب هستن که دنیا بهشون اجازه میده. بهت نشون میدم.. وقتی اوضاع خطرناک میشه، همین... همین مردم متمدن حاضرن همدیگه رو بخورن... پس من یه هیولا نیستم، فقط نقطه ی جوش بقیه هستم . پا نوشت: طراحی با مداد   😉

این شعر برای تو برای تویی که نیستی تو نیستی و من مانده ام و این اشک ها رفتی و جایی پنهان شدی اما ... می گردم و پیدایت میکنم مثل قایم باشک ها