دست نوشته های یک مهاجر جهان سومی

چند وقت پیش فیلم سامورایی رو دیدم با بازیگری آلن دلون, واقعا فیلم جذاب و قشنگی بود, آلن دلون تو این فیلم یک شخصیت آروم و سرد رو بازی میکنه که واقعا دیدنی هستش حتا تو بعضی از سکانس ها فکر میکنی این آدم اصلا روح نداره!! اما با این همه, مخاطب حس نزدیکی و حتا همدردی با کاراکتر رو داره, ظاهرا آلن دلون تو اکثر فیلم هاش شخصیتی تنها و سرد رو بازی کرده که نقل قولی هم از خودش در این مورد هست:   "من در اکثر فیلم هایی که بازی کرده ام, یا دزد بوده ام  یا  پلیس, اما جالب اینه که  فرقی نمی کرده که چه کاره بوده ام, در همه ی فیلم ها تنها  بوده ام, نمی دانم اما فکر  می کنم کارگردان ها و حتی تماشاگران همیشه دوست  دارند مرا تنها ببیند."

 

امروز بلاخره مشخص شد آموزشی کجا افتادم. پادگان آموزشی مالک اشتر اراک افتادم تو سازمان نیروی انتظامی. خودمم نمی دونم چه حسی دارم نه خوشحالم نه ناراحت انگار هیچ چیزی برام فرقی نداره چند روز بیشتر نمونده تا اعزام بشم, یادمه همیشه به خودم میگفتم من تا قبل از خدمتم باید به خواسته هام برسم ولی خب نشد اما هدف ها و برنامه هام رو نوشتم که از خدمت اومدم دوباره به سمتشون حرکت کنم. الان واقعا احساس میکنم که می تونم به اهدافم برسم چون از اشتباهاتم درس گرفتم و طی این 8 9 سال که 19 پروژه رو استارت زدم و همگی شکست خوردند (البته به موفقیت های نسبی و موقتی هم رسیدم) فکر میکنم تجربه ی خوبی کسب کردم و می تونم در نهایت موفق بشم

Photo By:  Me