آنکه از چشم تو انداخت مرا بی تقصیر
آنکه از چشم تو انداخت مرا بی تقصیر, چشم دارم به همین درد گرفتار شود.
خاطره ای از "کاترین کامو" دختر "آلبر کامو"
در سال 1951 که پدرم کتاب انسان طاغی را منتشر کرد در مجله ی روزگار نو (لوتان مدرن) که سارتر مدیر آن بود، به پدرم حمله های تندی کردند. در آن سال ها کسی جرات نمی کرد علیه اتحاد شوروی سخنی بگوید، جز پدرم! و به همین علت زیر فشار بود. روزی در خانه او را دیدم که با چهره ای در هم سر در گریبان فرو برده است. از او پرسیدم: بابا غمگینی؟ سر بلند کرد، نگاهش را به نگاهم دوخت و گفت: نه، تنـــهام!
نظرات
ارسال یک نظر