پست مدرن

تماس های بی پاسخ روی گوشی
روی تختم یه پاکت سیگار و یه قاب عکس که تو, توشی
صدای جیر جیر پنکه سقفی از روی بی میلی
صدای تیک تاک ساعت هم میره رو مخ خیلی.. خیلی
بوی متعفن تنهایی با خاکسترهای سوخته
بوی نَمِ اتاق با چشم های به در دوخته
حس به آخر رسیدن و بریده شدن
حس بغض آلودِ یه مرد به قاب.. با خیره شدن

نظرات

پست‌های معروف از این وبلاگ

خاطره ای از "کاترین کامو" دختر "آلبر کامو"

پدرخوانده