نه تو مي مــاني و نه انــدوه

نه تو مي مــاني و نه انــدوه،

... ... و نه هيچيـــــک از مردم ايــــن آبادي ...
به حباب نگـــــران لب يک رود قســــم،
و به کوتاهــــي آن لحظه شـــــادي که گذشت،
غصــــه هم مي گــــذرد،

آنچنــــاني که فقط خاطــــره اي خواهـــد ماند ...
لحظه ها عرياننــــد.

به تنِ لحظـــه خود، جامه انــدوه مپوشان هرگــــز.

- سهراب سپهری -

پ.ن: به بهانه ی زادروز سهراب سپهری 


نظرات

پست‌های معروف از این وبلاگ

خاطره ای از "کاترین کامو" دختر "آلبر کامو"

پدرخوانده